Onderweg naar Ransdorp bij Amsterdam

Onderweg naar Ransdorp bij Amsterdam.

Ransdorp (voorheen ook wel 'Rarop' of 'Raerop') is een dorp in Landelijk Noord, het dunbevolkte landelijke deel in het noorden van de gemeente Amsterdam, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het dorp telt enkele rijksmonumenten en heeft een beschermd dorpsgezicht. Het is vooral bekend vanwege de stompe toren van de kerk.
Ransdorp was tot 1921 een zelfstandige gemeente, waartoe vanaf 1818 ook de dorpen Holysloot en Durgerdam behoorden, en vanaf 1857 tevens Schellingwoude. Tijdens de watersnood van 1916 hadden de dorpen veel schade opgelopen. De dorpen waren niet in staat deze uit eigen middelen te herstellen, daarom liet men zich in 1921 vrijwillig annexeren door Amsterdam. Voorwaarde was echter wel dat Amsterdam zou zorgen voor een goede infrastructuur.
De watersnood van 1916 was niet de eerste die Ransdorp en de omgeving trof - vooralsnog wel de laatste dankzij de Afsluitdijk. Waterland kent al sinds de Sint-Elisabethsvloed uit de 15e eeuw een lange geschiedenis van overstromingen. In 1916 was het bijna een eeuw geleden dat het gebied door een watersnood getroffen werd. Dat was tijdens de stormvloed van 1825, toen tijdens een zware storm het verdedigingswerk de Stenen Beer nabij het Kinselmeer in de Zuiderzee verdween.
Niet alleen overstromingen teisterden Ransdorp. Tijdens de Tachtigjarige oorlog werd Ransdorp verwoest door zowel de Spanjaarden als de Geuzen. De Geuzenleider Diederik Sonoy voerde er als vertegenwoordiger van